Ramazan paylaşmanın, kardeşlikleri pekiştirmenin, yoksulu, yetimi gözetmenin yardımlaşmanın da ayıdır aynı zamanda. Bizler sofralarımız da bin bir türlü nimetleri yerken, aç olan insanları düşünmek zorundayız. Toplum olarak hayrı seven bir milletiz. Ancak bazıları var ki diliyle çok şey söylese de uygulamaya geldiğinde pek bir iş yapmıyorlar.
Nedense cebimizde var olanı kısmayı çok seviyoruz da, bizden isteyen yoksul, muhtaç insanlara bir türlü veremiyoruz, ya da vermiyoruz. Bazıları vardır bakarsınız ki her şey hakkında konuşurlar, hayrın büyüklüğünü anlatırlar ama maddi olarak bir şeyler vermeye geldiğinde hep geri dururlar. Bu konuda İbrahim Edhem Hz çok güzel bir kıssası var:”
Bir adam Ramazan sohbetlerinde diliyle hep cömertlikten söz ediyor; ama eliyle hiç de cömertlik yapmıyordu.
İşte bu adam bir gün İbrahim Edhem'e rica etti:
- Herkese nasihat ediyorsun, bana da nasihat et. İbrahim tek cümlelik nasihatini şöyle yaptı:
- Sen açığı kapa, kapalıyı da aç sana yeter! Adam bir şey anlamamıştı. Mecburen sordu:
- Açık nedir ki onu kapayayım, kapalı nedir ki onu da açayım? İbrahim de kısaca anlattı: - Açık olan hep cömertlikten söz eden ağzındır. Onu kapa. Kapalı olan da yoksula hiç açmadığın kesendir. Onu aç. Bu sana yeter! Düşünmeye başlayan hakperest adam, tebessüm ederek söylendi: -VALLAHi bir doğru ancak bu kadar veciz söylenebilir! Bu söz gerçeğin ta kendisidir! Bu güzel ikazdan sonra ben de ağzımı kapıyor, artık kesemi yoksula açıyorum. Der.
Ne dersiniz, bu sözün bize de şümulü olabilir mi? Biz de Ramazan boyunca hep cömertlikten, yardımdan söz ediyor; ama elimiz cüzdanımıza bir türlü varmıyor, bir yoksulun yüzünü güldüren yardımda bulunamıyor muyuz? Bizim de açığı kapayıp kapalıyı açmaya ihtiyacımız var mı? Bir düşünsek mi acaba?
Mübarek ramazan ayının manevi havasını yaşadığımız şu günlerde yardımlaşmaktan geri durmamalıyız. Çünkü kardeşlik yardımlaşmayı gerektirir, gelin hep birlikte hem ağzımızla hayrı söyleyelim, hem de keselerimizi yoksula, muhtaca açalım ne dersiniz?